Diverse gedichten,
Afscheid

Als ik straks oud ben, ziek en zwak,
en pijn verjaagt de slaap,
als onrust neemt van mij bezit,
doe dan wat onvermijdelijk is,
en laat me gaan.....
de laatste goede daad.

Beslis voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel.... tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg: je kijkt me aan,
je noemt me bij mijn naam en houdt me stevig vast.

Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.....
wat jij liet doen, deed je voor mij:
je hebt me nog meer pijn bespaard,
voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee, ....huil nu niet.

Een wijs besluit dat werd gegrond op een oud en uniek verbond:
jij bent mijn baas en ik jouw hond.

Laat me gaan

Als ik eens broos en zwak zal zijn,
en niet meer slapen kan van pijn,
doe dan wat nodig is, want och…
die laatste dag verliest men toch.
Ik weet dat het je droef zal maken.
Dwing toch jezelf niet te verzaken.
Dan, meer dan enig andere dag,
blijkt wat je liefde echt vermag.

Wij hadden 't jarenlang zo goed.
Dat geeft ons ook die laatste moed.
Jij wilt toch ook niet dat ik lijd?
Laat mij toch gaan te zijner tijd,
en breng mij waar men mij hulp biedt.
Eén bede slechts: verlaat mij niet!
Houd mij zacht pratend tegen je aan,
totdat mijn ogen breken gaan.

Je weet, al is het later pas,
dat dit heus voor mijn bestwil was.
Al gaf mijn staart een laatste groet.
Ik lijd niet meer en dat is goed.
Treur niet omdat het lot bewerkt
dat jij, juist jij, mijn tijd beperkt.
Wij waren toch elkaar zo na!
Laat dat je troost zijn als ik ga

(auteur onbekend)

IN RUSTE

 “Waar zal ik mijn hond begraven” ?

Er zijn verschillende plaatsen waar je je  hond kan begraven.

In de zachte leemgrond recht onder een kersenboom welke,
in het juiste seizoen,
zijn kroonbladeren over het groene gazon van zijn graf strooit.
Onder een kersenboom, appelboom of een fleurige struik is het een uitstekende plaats om een goede hond te begraven.
Juist onder zulke bomen en struiken lag hij in de zomer te slapen
of aan zijn favoriete bot te knagen,
soms zijn hoofd optillend om sommige vreemde indringers uit te dagen.
Dit zijn goede plaatsen tijdens het leven of na de dood.

 

Dit is nu echter nog maar een klein detail.

De hond van je herinnering springt soms door je dromen,
met zijn liefkijkende vragende ogen,
het maakt eigenlijk niets uit waar deze hond rust. 
Op een heuvel waar de wind vrijspel heeft en boomtakken doet bewegen, of bij het beekje wat hij nog kende uit zijn puppy tijd,
misschien in het weiland waar het vee graasde.
Het is allemaal eender voor de hond en eender voor jou,
er is niets gewonnen maar ook niets verloren,
alles zit in je herinnering.

Er is maar één goede plek om hem te begraven.
Als je hem daar begraaft zal hij naar je toekomen als je hem roept,
vanuit het onverbiddelijke van de schemerige grenzen
 tussen dood en herinnering, terug,
opnieuw aan je zijde.

En zelfs als u een dozijn honden bij u roept om ze te strelen,
zij zullen niet naar hem grommen,
hem niet opmerken en kwalijk nemen dat hij aan je zijde is,
omdat dat zijn plaats is.

Mensen zien jou, maar zullen geen grassprietje zien buigen door zijn voetafdrukken, geen geluid van hem horen,
mensen die nooit echt zelf een hond hebben gehad.
Glimlach naar ze want jij weet dat er

iets waardevols onzichtbaars voor ze is.

De énige goede plaats om hem te begraven ,
is in het hart van zijn baasje.

Als twee grote bruine ogen je vragen
Help me, want ik voel me niet zo fijn
Mag je dan, omdat je zelf voelt
Dit is het einde, egoïstisch zijn.

 Als je van de dokter hoort
Dit komt nooit meer goed
En zij krijgt steeds meer pijn
Mag je dan, omdat je haar niet wilt missen
Egoïstisch zijn.
Als twee lieve bruine ogen
Zich sluiten gaan voorgoed
En je zonder haar weer naar huis toe moet
Met de riem in de hand en een hart vol pijn
Dan probeer je jezelf te overtuigen
Dit was het beste
Ik mocht niet egoïstisch zijn.
Vele jaren was je bij ons
Elke dag samen was een feest
En in al die vele fijne jaren
Ben jij zelf niet één keer.........
egoïstisch geweest.